Eza Bölüm 13: Tikana

- Vurma baba ne olursun vurma, canım yanıyor.

- Sus öldüreceğim seni bu kaçıncı oldu, bıktım artık senden, ölsen de kurtulsak senden!

Eza, büyük bir telaşla ve korkuyla gözlerini açtığında bunun bir rüya olduğunu birkaç saniye sonra kavrayabilmişti. Gözlerindeki korkuyla sağını solunu kontrol eden genç kız, hava serin olmasına rağmen terlemişti. Ayağa kalkarak yanına yayını ve hançerini aldıktan sonra karanlığa aldırmayarak arkadaşlarının yanından uzaklaşarak yürümeye başladı. Evden kaçmasının ve babasının zulmünden kurtulmasının üzerinden yıllar geçmesine rağmen o günleri ve yaşadıklarını hala unutamamış ve ara sıra gördüğü rüyalarla o günleri tekrar ve tekrar hatırlıyordu. Gece konakladıkları yerin biraz ilerisinde bulunan derenin kenarında bir taşın üzerinde oturarak suyun huzur verici sesiyle birlikte derin düşüncelere daldı.

Eza Bölüm 12: Nakud

"Tak, tak tak..."

- Efendim, yeni haberler var.

- Ne haberi?

- Efendim az önce adamlarımızdan birisi, Angmar'a yakın bir mesafe de bulunan bir Han'da Potka ve iki adamının öldürüldüğünü söyledi.

- Ne diyorsun sen? Nasıl olmuş, kim öldürmüş haber var mı?

- Han'da olayı uzaktan gören birisine göre öldürenler üç kişilermiş, iki erkek ve bir kız. Olaydan sonra hemen oradan uzaklaşmışlar.

- Hemen güvendiğin adamlara haber sal, o üçüyle mutlaka görüşmem lazım. Potka gibi birisini öldürenler sıradan insanlar olamazlar. Adamlara söyle dikkatli olsunlar ve bu olayı gizli tutsunlar. Ayrıca olayı gören kişiyi de halledin, bu olayın duyulmaması lazım.

- Peki efendim, başka bir emriniz var mı?

- Hayır! Onları bulur bulmaz bana getirin.

"İki gün sonra, Kasabada"

Eza, Xa ve Poze davetsiz misafirlerinin ani baskınlarından dolayı şaşkına uğramış ve büyük bir korkuya kapılmışlardı. Bu kalabalık gruba karşılık vermek her ne kadar imkansız olsa da, bunu akıllarından geçiriyorlardı ancak tüm silahları onlar uykudayken toplanmıştı. Üç arkadaş insanlar uyanmadan kasaba dışına çıkarılmışlardı bile. Elleri bağlanmış şekilde atlarına bindirilmişler ve etrafları asker zannettikleri insanlar tarafından sarılı şekilde yolculuk ediyorlardı. Üçü de şaşkın bir şekilde etraflarına ve birbirlerine bakmaktan başka bir şey yapamıyorlardı. Nereye götürüldükleri hakkında bilgi almak isteseler de sorularına cevap verilmiyordu. Henüz yolculuklarının ilk haftasında en çok korktukları şey başlarına gelmişti.

Eza Bölüm 11: Komutan!

Han'da yaşanan olayın ardından iki gün geçmişti ve ekibimiz at sürmeye devam ediyordu. Üç yoldaş bu süre boyunca yaşadıkları olay hakkında pek konuşmamışlardı. Üçü de belli ki yaşadıkları şoku üstünden atmakla meşgullerdi. Henüz yolculukların başında böyle bir olaya bulaşmak onlar açısından iyi olmamıştı. Zira bu olayın ardından kraliyet askerlerinin hedefi haline gelmiş olabilirler veya çok daha kötüsü olan öldürdükleri adamlar eğer çevresi geniş insanlarsa her an peşlerinde bir azılı katil sürüsü olabilirdi. Kızıl, Sarı ve Ayı bu düşünceler eşliğinde nereye gittiklerini dahi bilmeden amansızca at sürmeye devam ediyorlardı. Yiyecek stokları tükenen gençler yolda avladıklarıyla karınlarını doyurmaya çalışıyor ve her gece toprak üstünde yatmaktan her tarafları ağrıyordu. Özellikle midesine oldukça düşkün olan Poze bu durumdan oldukça şikayetçiydi.

Eza Bölüm 10: Hayatın Gerçeği

Xa, Eza ve Poze gece yarısı şehrin dışında geniş düzlüğe çıkmışlar ve atlarını dörtnala sürerek şehirden uzaklaşmaya çalışıyorlardı. 

Xa: Deeehh Fırtına uzaklaştır bizi buradan. Poze! Senin dilini keseceğim. 

Poze: Dostum sakin ol bunu sonra konuşalım. 

Xa: Sana diline hakim olmanı söylememiş miydim, peşimize bizimkileri nasıl takmayı başardın acaba. Bittin sen oğlum bittin. Dua ette yakalanmayalım. 

Poze: Sarı bunu sonra konuşalım atını hızlı sürmeye bak geride kalıyorsun bak. 

Üç genç atlarını daha hızlı sürmeye çalışarak kendilerini takip edenlerden kurtulma gayretindeydiler. Yaklaşık bir saatlik bir takipten sonra nihayet arkalarından gelenlerden kurtulmuşlardı. Şehir arkalarında kaybolmuş ve iyice uzaklaşmayı başarmışlardı. 

Eza: Sağ tarafta ormanlık var oraya doğru sürün!

EZA Bölüm 9: Kızıl, Sarı, Ayı

Eza yeni evindeki ilk gecesinden sonra başkente çok çabuk alışmış ve huysuz ihtiyar Argan’a kendisini sevdirmeyi başarmıştı. Argan’ın evi müsait olmadığından dolayı dükkanda kendisine verilen odada kalıyordu. Bu küçük odayı kendisi için güzel bir yaşam alanına dönüştürmüş ve odanın eski halinden eser kalmamıştı. Günler geçtikçe kızıl saçlı buraya daha çok alışıyor ve eski günlerini unutuyordu. Bu yeni hayatı ona adeta ilaç gibi gelmişti. Sabah erkenden kalkıp ihtiyar gelmeden dükkanı açıyor ortalığı temizliyor ve ustasını beklemeye geçiyordu. Gün içerisinde her boşluk bulduğu zamanda ustasından kendisini eğitmesini istiyordu. Hayat onun için artık bir çileden çıkmış ve daha yaşanabilir bir hale gelmişti. Bazı günler aklına ailesi geliyor fakat çabucak aklından çıkarıyordu. Hilab ve Ubna’yı ise asla unutmuyor ve fırsat buldukça kervanlar aracılığıyla kendilerine haber gönderiyordu. Ayrıca Eza okuma yazma bilmediği için bu konuda da Argan’dan yardım istemiş ve onun tanıdığı birisinden okuma yazma dersleri almaya başlamıştı. 15 yıldır yaşayamadığı ve kayıp olarak gördüğü zamanı telafi edebilmek için var gücüyle çalışıyor ve arayı kapatmak istiyordu. 

“3 Yıl Sonra”

EZA Bölüm 8: Angmar

EZA Bölüm 8: Angmar!

Angmar, kralların şehri! Beş bin yıllık efsanevi bir tarihe sahip olan bu şehir ismini  eteklerine kurulduğu Angmar Dağı'ndan alıyordu. Geçmişinde birçok krallığa başkentlik yapmış olan şehir şu anda Engama krallığına ev sahipliği yapıyordu. Efsanelere göre bu şehir hiçbir zaman fethedilememiş ve sadece krallıkların bazı anlaşmalarla el değiştirmesi veya doğal yollardan yıkılmasıyla el değiştirmiştir. Yine dilden dile dolaşan efsaneler şehrin Angmar dağının koruması altında olduğunu bu yüzden ele geçirilemeyeceğini söylüyordu. Her ne kadar bunlar tamamen efsane olsa da şehrin büyülü bir havası olduğu kesindi. Arkasını dayadığı dağ kendisini koruyor bu sayede düşmanların tek saldırı yolları kalıyordu. Şehrin üç tarafı duvarlarla çevriliydi, sadece dağ tarafı boştu fakat burası da dağ tarafından kapanmıştı. Duvarlar o kadar yüksekti ki uzaktan bakıldığında sadece sarayın üst kısmı görünüyordu. On metre genişliğinde ve elli metre yüksekliğinde duvarlarla çevrili olan şehrin fethedilememesi bir anlamda normal karşılanabilirdi. Zira bu duvarları yıkabilecek bir güç yoktu. 

Eza Bölüm 7: Geçmişin Naleti

- Aaaaaahhhhhh, Kalipuu, canım çok yanıyor, sancılarım başladı.

- Uzan yatağa, Ebra hemen koş ebeyi çağır, çabuk ol!

Hava bugün dünyaya gelmek için güzel bir gün değildi. Kara bulutlar büyük bir savaşın içerisindeymiş gibi bir birlerine çarpıyorlar ve göğü inletiyorlardı. İçleri o kadar birikmiştir ki bir türlü yağıp aşağı gelemeyen yağmurla dolmuşlardı. Gürlüyorlar, şimşekler yolluyorlar, sağa sola yıldırımlar düşüyor fakat bir türlü içlerindeki birikmişliği aşağı gönderemiyorlardı. Kim böyle bir günde dünyaya gelmek ister ki? Amerha’nın sancıları başlamış ve yeni çocuğunu dünyaya getirmek üzereydi. İki küçük odalı bu evde bu ikinci çocuktu. Evin ilk kızı olan Ebra, 8 yaşındaydı ve ilk kardeşini bekliyordu. Amerha ve Kalipu ise ikinci çocuklarını bekliyorlardı. Ebra, onların ilk göz ağrısıydı, ondan sonra Amerha, iki defa daha hamile kalmıştı fakat iki çocuğunu da daha doğmadan kaybetmişti. Bu defa da aynı kaderle yüzleşmek istemiyorlardı bu yüzden daha dikkatli davranıyorlardı. En büyük umutları ise doğacak çocuğun erkek olmasını istemeleriydi. Köy yerine erkek çocuklar her zaman kızlara göre daha çok istenirdi. Bunun nedeni ise çalışacak iş gücüne olan ihtiyaçtı. Buna rağmen Ebra’yı çok seviyorlar ve ona gözleri gibi bakıyorlardı. 

EZA Bölüm 6: Dilek!

Angmar’a doğru yol alan kervan ilk gecesini sorunsuz atlatmış ve şafağın sökmesiyle birlikte yola koyulmuşlardı. Gece havanın güzel olması ve yattığı yerin rahat olması nedeniyle Eza güzel bir uyku çekmiş ve güne tap taze başlamıştı. Yolculuğun bitmesine daha 6 gün vardı ama kızıl saçlıyı şimdiden başkent heyecanı sarmıştı. Geleceğiyle ilgili düşünceler içerisindeyken, bir taraftan da dün kendisini gözetleyen kişileri düşünüyordu. Acaba niyetleri neydi ve neden kendisine bakıyorlardı. Eza bu sorularla meşgulken bir anda isminin söylenmesiyle irkildi.

EZA Bölüm 5: Eridu'ya Veda

Eza’nın Eridu’ya gelmesinin üzerinden 15 gün geçmişti fakat hala Angmar’a giden bir kervan çıkmamıştı. Bu durum endişelendiriyor ve canını sıkıyordu. Zira burada kaldığı zaman zarfında hiç dışarı çıkamamış ve adeta dört duvar arasında hapsolmuştu. Her ne kadar ev sahipleri kendisine çok yardımcı olsalar da Eza kendisini bir hapisten kaçıp başka birisine girmiş gibi hissediyordu. Taş duvarlar ardında her gün başkente yapacağı yolculuğu ve geleceğiyle ilgili düşünceler içerisine giriyordu. Geleceğe umutla bakıyor fakat bir taraftan da yüreği pır pır atıyordu. Angmar’da hayal ettiği gibi bir manzarayla karşılaşmazsa ortalıkta tek başına kalacaktı. Bu durum onu çok korkutuyor olsa da olumlu düşüncelerle bunu kafasından atmaya çalışıyordu. Özellikle yeni hocası Argan’ı çok merak ediyordu. Acaba nasıl birisiydi yeni ev sahipleri gibi iyi ve sıcak kalpli mi yoksa sert ve asabi birisi miydi? Tüm bunların cevabını alabilmek için can atıyordu. Tüm zamanı bu düşüncelerle geçerken, bu 15 günlük süre içerisinde kendisine çok iyi bakılmıştı. Hatta birkaç kilo aldığı dahi söylenebilirdi. Köyden geldiği ilk günlerden eser yoktu. Her yiyemeyeceği kadar yemek önüne seriliyordu ve güzel giysilerle adeta bir asil gibi görünüyordu.

Bölüm 4: İlk Adım

              Eza bütün yorgunluğunu attığı banyodan sonra kendisine verilen giysileri giyerek salona doğru yürüdü. Aile karşılarında ki bu kızı görünce gözlerine inanamadılar. Dün gece eve harap bir halde getirdikleri küçük kızdan eser yoktu. Beline kadar uzanan kıvrım kıvrım saçları, gökyüzü mavisi gibi parlak gözleri ve ayaklarına kadar uzanan bembeyaz elbisesiyle bambaşka biri olmuştu. Yaşıtlarına göre uzun boylu olması sebebiyle kendisine verilen elbise tam üstüne oturmuştu. Ailenin bakışlarından huylanan Eza yanlış bir şeyler mi var diye orasına burasına bakınıyordu. Hilab’ın çağırması üzerine onların yanına geçen küçük kız kendisine bir yer bularak yanlarına oturdu.

Bölüm 3: Yeniden Doğuş

Muhteşem Eridu şehri kollarını açmış yeni misafirini bekliyordu sanki. Yüksek duvarlar ardında gizlenen, gece evlerden süzülen ışığın göğü aydınlattığı bu şehir bu gece bir başka güzeldi. Geniş bir düzlükte kurulan Eridu’da çok fazla nüfus yoktu fakat şehrin görkemi ve tarihi çok eskilere dayanıyor. Bir zamanlar kralların şehri olan Eridu geçen zamanla birlikte yaşlandı ve o eski heybetini yitirdi. Yüce kral Enki tarafından inşa edilmişti ve yüzyıllar boyunca krallara ev sahipliği yapmıştı. Şimdilerde ise yüksek surlar arkasında gizlenen nazlı bir ceylan gibiydi. Şehrin etrafı tamamen aşılmaz surlarla çevriliydi. Şehre üç devasa kapıdan giriş çıkış sağlanıyordu. Eridu şu anda Angmar krallığına aitti.

Bölüm 2: ERİDU

Saatlerdir yürümenin verdiği yorgunlukla derin bir uykuda olan Eza bir anda irkilerek uyandı. Gözlerini açtığında şafak sökmek üzereydi. Uyuduğu ağaçtan usulca yere inerek kalan peynir ve ekmeğinden biraz yiyerek açlığını azda olsa giderdi. Yolda yemek için biraz meyve toplayarak yola koyuldu. Önünde yürümesi gereken uzun bir yol vardı. Şehre iki günlük uzaklıktaydı. Yola paralel bir şekilde uzaktan yürümeye başladı.

                Kafasında milyonlarca düşünce beynini kemiriyordu. Şehirde ne yapacaktı, nereye gidecekti bu soruların cevabını bilmeden özgürlüğüne doğru gidiyordu. Eza koşar adımlarla gittiği bu yeni yaşamında arkasında hüzün ve gözyaşından başka bir şey bırakmamıştı. Belki de kaçması evinde kimsenin umurunda dahi olmamıştı. Ama tüm bu yaşananlar küçük bir kız için çok fazlaydı, tüm bunların altından kalkabilmek ise cesaret ve yürek isteyen olaylardı. Kızıl saçlı köylü kızı yeni hayatından oldukça umutluydu.

Bölüm 1: Kaçış

- Aaaahhh vurma baba, ne olursun vurma…

                Hayat bazıları için hiç yaşanmamıştır aslında. Çekilen çileler, yenilen dayaklar henüz 15 yaşında küçük bir kız için hayat anlamına gelebilir miydi? Kafasına koymuştu, kaçacaktı o evden. Ama tek başına ne yapardı, nerede kalırdı aklında ki bu sorular onu yiyip bitiriyordu. Daha fazla tahammül edemezdi bu yapılanlara.